Wiersze, proza, fotorelacje, prace graficzne i malarskie, które zamieszczam na tym blogu, są moją własnością, zatem uprzejmie proszę o niekopiowanie ich. W przeciwnym
razie dopuszczasz się kradzieży. Dziękuję za okazany szacunek.
Podstawa prawna: Dz.U.z 1994 nr 24, poz. 83,sprostowanie: Dz.U.z 1994 nr 43.

znamiona nie kłamią...



Grafika Znamiona Agata Atka Cichy  tusz

1.
genetycznie zakodowani w słowie starych technologii
zakochani w przestrzeni niemuralnej
wewnętrznie moralnie rozdarci
pośród lasu czereśnia  grusza jabłonie
dziura po wyschniętym oczku
za dębowym lasem przejście przez tory
 
takie dzikie trochę
twój rubel z 1850 i moja siekiera nad głową
wyszmoncone  z archiwów pożogi

 
nastrojony w dziurach po nerce i wyrostku
pryzmat znanej perspektywy
mam  w głowie
podobno jestem pusta
ale przynajmniej mniej nudna
jak myślałeś…

bo jeśli iluzja na błędnych założeniach
stroiki
grają w silverstar

2.
mam twoją nerkę w swojej głowie
nie tę co jej nie ma ale jest
jak kuchenny zmywak żyje
bez połączeń
wszystko widziałam już wiem
nazwisko na kliszy liczbę kręgów
i układ miednicy na wylot
w wieloznaczeniu drzewa genealogicznego

zbytek formalizmu najpiękniejszy pomysł na prezent
matka natura gdy nie wiem co prawda co omam
pozwala sobie na łzy
gdy odchodzisz pod narkozę
w pokoju Amesa inny strach
obraz bistabilny wszczepionej gąbki

3.
w parzyste noce na kanapie w nieparzyste
nie śpię wcale
oswojona na lęk niewinny niezrozumiały
i nadzieję niepodlegającą ocenie
niepełnosprawną

gdy nie znamiona a ludzie kłamią
jakoś przeżyję że mogę umrzeć

ale nie ty

już sama nie wiem czy mówię  do ciebie
czy układam wpis na fecebook’u
/5.12.2013/
2:56



foto: Wilon Maruda
 ***
Gąbka kuchenna i stare dęby
Co pamiętają o wodnym oczku
Śląski wiersz w święta, jakieś kolędy Inni nie znają, tego co w środku
Jest harmonijka, co głos ma czysty
Są i jabłonie wraz z czereśniami
To tylko chwilka, będziemy bliscy Starej odsłonie, tuż za torami
Dziadkowe listy, kwiatem zdobione Leciwy rubel, co się rozpada
Lecz ktoś dom niszczy, ma paranoje
I to co cudze, śmiało podpala
Tyle tych zdarzeń, było w przeszłości Wszystko zabrali ludzie do mogił
Tysiące marzeń, uczuć, miłości
Ratuje pamięć, wspomnienia o nich
I tak piszemy, sobie nawzajem
Sklejki tych wersów, słowa wprost z głowy
My rozumiemy, bo mamy talent
Tak bliskie sercu, nocne rozmowy
Wilon  Maruda/5.12.2013/

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz